У вёсках Крычаўскага раёна некалькі разоў на месяц будзе прыязджаць медык. Ці заменіць гэта стацыянарныя пункты?

Перасоўная медыцына для аддаленых вёсак

У пачатку кастрычніка ў Крычаўскім раёне пачаў працаваць перасоўны фельчарска-акушэрскі пункт. Ён будзе наведваць каля 50 вёсак, у большасці з якіх прыёмы плануюць праводзіць два-чатыры разы на месяц.

Чытайце таксама: Чаму беларускія лекары з’язджаюць і выгараюць: новыя дадзеныя паказалі праблемы сістэмы

У аўтамабілі працуе адзін медыцынскі работнік — памочнік урача па амбулаторна-паліклінічнай дапамозе. Асноўныя пацыенты — пажылыя людзі, якім складана дабірацца да бальніцы. Для тых, хто мае абмежаваную мабільнасць, прадугледжаныя наведванні на даму. У аўтамабілі таксама можна набыць лекі. У перспектыве да выездаў плануюць далучаць вузкіх спецыялістаў.

Для жыхароў аддаленых вёсак гэта магчымасць атрымаць базавую дапамогу, не едучы ў райцэнтр. Аднак прыёмы некалькі разоў на месяц не вырашаюць усіх праблем: для аналізаў і кансультацый спецыялістаў пацыентам па-ранейшаму можа спатрэбіцца ехаць у бальніцу.

Акрамя гэтага, новаўвядзенне стварае пэўную пагрузку на аднаго спецыяліста, якому давядзецца абслугоўваць 50 вёсак некалькі разоў на месяц.

Ці замяняюць перасоўныя пункты стацыянарныя?

У Крычаўскай ЦРБ заяўляюць, што стацыянарныя медыцынскія пункты працягнуць працу, а перасоўны прызначаны для вёсак, дзе ФАПа няма. Але ў іншых раёнах мабільнае абслугоўванне ўжо прыходзіць на змену стацыянарнаму.

Напрыклад, у вёсцы Расна Сенненскага раёна жыхарам патлумачылі, што ФАП нібыта не закрылі, а «перавялі на перасоўную форму абслугоўвання». Для людзей гэта азначае, што медыцынская дапамога цяпер залежыць ад графіка прыездаў, заўважыла «Магілёў.медыя».

Падобны аўтамабіль на шасі МАЗ-Купава атрымала і Чэрыкаўская цэнтральная раённая бальніца. Такі фармат можа быць зручным для маланаселеных вёсак, але яго эфектыўнасць залежыць ад частаты выездаў і даступнасці неабходных паслуг.

Чэргі і недахоп урачоў

Праблемы з медыцынскай дапамогай у рэгіёнах не абмяжоўваюцца вёскамі. Беларусы скардзяцца на недахоп урачоў, чэргі ў паліклініках і складанасці з запісам на абследаванні.

Жыхарка Бярозы звязвала дэфіцыт кадраў з тым, што маладыя спецыялісты пасля абавязковай адпрацоўкі нярэдка звальняюцца. На чэргі таксама скардзяцца жыхары Мар’інай Горкі, Оршы і Мінска. Пра гэта паведамляла BGmedia.

Яшчэ адна праблема — закрыццё радзільных аддзяленняў у невялікіх гарадах. У Калінкавічах жанчын накіроўваюць у Мазыр, пасля закрыцця радзільні ў Камянцы даводзіцца ехаць у Брэст або Кобрын. У Слуцку таксама закрылі адзіны радзільны дом, і аднаўляць яго працу не плануюць.

Перасоўныя медпункты, што пачалі працу ў Крычаўскім раёне, дазваляюць наблізіць першасную медыцынскую дапамогу да жыхароў аддаленых вёсак, якім складана дабрацца да бальніцы. Аднак магчымасці такога абслугоўвання абмежаваныя: медыкі прыязджаюць паводле графіка, а для атрымання спецыялізаванай дапамогі пацыентам па-ранейшаму можа спатрэбіцца ехаць у райцэнтр.

На фоне недахопу медыцынскіх кадраў і закрыцця асобных аддзяленняў пытанне даступнасці дапамогі ў рэгіёнах застаецца актуальным: ці здольнае перасоўнае абслугоўванне кампенсаваць адсутнасць стацыянарных медпунктаў?

Чытайце таксама: Да 70 рублёў за прыём: колькі на самой справе каштуе бюджэтная медыцына ў Беларусі