У вёсцы Лунін жыхары яшчэ ў траўні заўважылі падрыхтоўку да асфальтавання ўчастка аўтэнтычнай трылінкі. Ці захавалася гістарычнае пакрыццё, пакуль невядома.
Трылінка ў Луніне. Кадры з відэа мясцовых жыхароў у Telegram https://t.me/parvolulin11/1911
На Брэстчыне маглі страціць яшчэ адзін элемент гістарычнай спадчыны. Гаворка ідзе пра брукаваную сцежку, што захоўвалася з 1930-х гадоў.
Чытайце таксама: История под ковш: в Брестской области хотят лишить охранного статуса костел XVIII века
У вёсцы Лунін Лунінецкага раёна яшчэ ў першай палове траўня мясцовыя жыхары знялі відэа, на якім відаць падрыхтоўку да рамонту дарогі. Побач з участкам гістарычнай трылінкі ўжо былі ўсталяваныя дарожныя знакі, а палатно падрыхтавалі да пачатку работ.
З таго часу прайшло некалькі месяцаў. Цяпер не выключана, што ўнікальнае пакрыццё ўжо накрылі асфальтам, звяртае ўвагу Telegram-канал «Спадчына». Афіцыйнай інфармацыі пра вынікі рамонту пакуль няма.
Трылінка — адно з самых незвычайных дарожных пакрыццяў, якое захавалася на тэрыторыі сучаснай Беларусі.
Яе распрацаваў і запатэнтаваў у 1930-я гады польскі інжынер Уладзіслаў Трылінскі. Пакрыццё складаецца з масіўных шасцігранных бетонных пліт таўшчынёй да 20 сантыметраў. Пры вырабе ў форму спачатку шчыльна ўкладвалі колаты базальт, пасля залівалі трывалым растворам і бетонам. Падчас кладкі пліты пераварочвалі каменнай паверхняй уверх, дзякуючы чаму дарога атрымлівалася вельмі трывалай.
У 1935–1939 гадах трылінкай масава мостзілі вуліцы і дарогі на Палессі. Фрагменты такіх дарог, якія захаваліся да нашых дзён, лічацца каштоўным прыкладам інжынернай спадчыны Заходняй Беларусі.
Гэта ўжо не першая гісторыя, калі на Брэстчыне ўзнікаюць пытанні наконт захавання гістарычных элементаў дарожнага пакрыцця.
Раней BGmedia паведамляла пра сітуацыю ў сядзібе князёў Пузынаў у вёсцы Грымяча Камянецкага раёна. Там мясцовыя ўлады шукалі спецыялістаў, якія маглі б падрыхтаваць навуковае заключэнне аб немагчымасці аднаўлення часткі аб’ектаў гісторыка-культурнай каштоўнасці.
Гаворка ішла не толькі пра гаспадарчыя пабудовы і фрагменты каменнай агароджы, але і пра гістарычную брукаванку, што вядзе да сядзібы. Менавіта гэтыя элементы ўлады прапаноўвалі выключыць з Дзяржаўнага спіса гісторыка-культурных каштоўнасцяў.
Сядзіба ў Грымяча мае статус помніка рэспубліканскага значэння. У 2022 годзе Міністэрства культуры нават удакладніла склад аб’екта і дадаткова ўключыла ў яго ахоўныя элементы — у тым ліку фрагменты агароджы і гістарычнай брукаванкі. У 2025 годзе частку гэтых элементаў прапаноўвалі пазбавіць ахоўнага статусу.
Пакуль невядома, ці ўжо знікла пад асфальтам трылінка ў Луніне. Але абедзве гісторыі паказваюць адну і тую ж праблему: гістарычныя элементы дарожнай інфраструктуры на Брэстчыне часта аказваюцца пад пагрозай страты — праз рамонты, рэканструкцыі або спробы вывесці іх з-пад дзяржаўнай аховы.
Чытайце таксама: У Пінскім раёне знішчылі савецкую мазаіку на транспартным прыпынку
Беларусь закупіла расійскага фасаванага малака і вяршкоў больш чым на 2,5 млн долараў. Раней краіна…
Энтузиасты пытались сохранить хотя бы часть мозаики на здании бывшей школы №5 в Новополоцке, но…
Пенсіянеры з Магілёўскага раёна звярнуліся да Лукашэнкі. Яны не хочуць, каб іх вёскі далучалі да…
Жители продолжают страдать от грязной воды с запахом болота, публикуя снимки коричневых ванн с плавающими…
В Молодечно появился еще один проекционный пешеходный переход. Новая подсветка вызвала споры: одни считают ее…
Студэнты ўжо другі месяц дапамагаюць падшэфнаму прадпрыемству збіраць гародніну. Кіраўніцтва ВНУ называе гэта ўнёскам у…