«Вада жоўтая, дарогі разбітыя»: жыхарка з-пад Бабруйска скардзіцца на ўмовы жыцця ў аграгарадку

У аграгарадку Вялікія Бортнікі Бабруйскага раёна мясцовыя жыхары працягваюць скардзіцца на якасць вады і стан дарог. Пра гэта распавяла раённай газеце жыхарка вёскі Алеся Гайдукевіч, якая ўжо некалькі гадоў спрабуе дамагчыся паляпшэння сітуацыі.

Чытайце таксама: Пока мы сливаем «персиковый сок», они пьют из-под крана. Почему качество воды в Беларуси отстает от Севера Европы

Паводле яе слоў, у дамах рэгулярна з кранаў цячэ жоўтая вада — нягледзячы на тое, што ў населеным пункце працуе станцыя абезжалезвання.

«Тут ёсць станцыя абезжалезвання, але вада пастаянна жоўтая. Кожны месяц робяць прамыванне, але гэта не ратуе», — адзначае жанчына.

Яна дадае, што на іх вуліцы каля 70 дамоў, аднак актыўна змагаюцца з праблемай толькі яна і яшчэ адзін сусед.

«Мы пастаянна тэлефануем, заказваем ачыстку, а астатнія, здаецца, проста змірыліся», — кажа яна.

«З такой вадой працаваць немагчыма»

Праблема вады асабліва востра адчуваецца ў паўсядзённым жыцці. Паводле Алесі, з-за яе якасці даводзіцца шукаць альтэрнатывы — браць ваду з калонкі або купляць у краме.

Сітуацыю ўскладняе і тое, што сям’я займаецца ўласнай справай — вытворчасцю сыроў.

Раней яны з мужам працавалі ў горадзе, але вырашылі пераехаць у вёску і развіваць сельскую гаспадарку: завялі кароў, асвоілі сыраробства, пачалі вырабляць розныя гатункі прадукцыі.

Аднак, як адзначае жанчына, з такой вадой весці вытворчасць складана.

Дарогі — яшчэ адна праблема

Акрамя вады, жыхарка звяртае ўвагу і на стан дарог у аграгарадку. Паводле яе, у суседніх, нават меншых населеных пунктах, дарогі ўжо адрамантаваныя, а ў Вялікіх Бортніках — не.

«У Малых Бортніках летась новую дарогу зрабілі, у Міхалёве — таксама, у іншых маленькіх вёсках. А ў нас, дзе больш за 600 жыхароў, — дарогі катастрафічныя», — кажа яна.

З-за гэтага, па яе словах, пакутуюць і дзеці: на разбітых участках яны падаюць з ровараў.

Жыццё з плюсамі і мінусамі

Нягледзячы на праблемы, жанчына адзначае, што жыццё ў вёсцы мае і свае плюсы. Яна кажа пра больш спакойны рытм, добразычлівых людзей і блізкасць да прыроды.

«Калі табе за 40 і па двары ходзяць буслы, спяваюць шпакі — гэта дае сілы», — адзначае яна.

Разам з тым, гэтыя перавагі не кампенсуюць базавыя праблемы, з якімі даводзіцца сутыкацца штодня.

Нягледзячы на наяўнасць станцыі абезжалезвання і рэгулярныя прамыванні, жыхары Вялікіх Бортнікаў працягваюць карыстацца вадой неналежнай якасці. А дарогі, якія ў іншых вёсках ужо аднавілі, тут па-ранейшаму застаюцца ў дрэнным стане. Пры гэтым, як вынікае са слоў жыхаркі, многія людзі ўжо проста прыстасаваліся да сітуацыі — і не чакаюць хуткіх зменаў.

Чытайце таксама: «Звалка пад вокнамі»: у аграгарадку Мічурынская скардзяцца на смецце, якое звозяць з усяго раёна