Лукашэнка аб’явіў беларускай дыяспары вайну на знішчэнне

Палітычны аглядальнік Радыё Свабода Валерый Карбалевіч падвёў вынікі мінулага тыдня. Галоўная падзеяй мінулага тыдня стала інаўгурацыю самапрызначанага Лукашэнкі.

— Інаўгурацыя Лукашэнкі 25 сакавіка, на Дзень Волі, яшчэ раз зафіскавала тое, што і так усім было вядома. Існуюць дзве Беларусі з рознымі крыніцамі ідэнтычнасці, якія рэпрэзентуюць два розныя праекты «Беларусь». І паміж імі ідзе канкурэнцыя, барацьба, некоторыя называюць гэта грамадзянской вайной. Яе абвастрэнне адбылося ў 2020 годзе. Беларускія ўлады вельмі жорсткімі метадамі спрабуюць знішчыць другую Беларусь, знішчыць (у палітычным сэнсе) тых людзей, якія святкавалі і святкуюць Дзень Волі ў розных краінах свету, — канстатуе палітычны аглядальнік.

Чытайце далей: Александр Фридман: Инаугурация Лукашенко прошла под знаком 2020 года, а мелкие уколы выдавали его слабость

І ён дае вельмі простае (а менавіта самае простае тлумачэнне звычайна і бывае самым правільным) тлумачэнне паводзінам беларускага рэжыму:

— Гэтая зацятая спроба змагання з беларускай эміграцыяй, з беларускай дыяспарай, з беларускай апазіцыяй вельмі паказальная. Бо да 20—га года рэжым не звяртаў ніякай увагі на дыяспару, на апазіцыю, і яго не хвалявала Рада БНР, якая перыядычна выступала з нейкімі заявамі. А вось пасля 20—га года Лукашэнка на сістэмным узроўні пачаў з ёй барацьбу. Прынятыя былі шэраг законаў: пра завочныя суды, пра канфіскацыю маёмасці, пра пазбаўленне грамадзянства – шмат людзей ужо пацярпелі ад гэтага. Я ўжо не кажу пра пашпартны ўказ, які пазбавіў беларусаў за мяжой магчымасці мяняць свае пашпарты.

Пра што сведчыць гэтая зацятая барацьба з апазіцыяй за мяжой?

— Беларуская дысяспара стала палітычным чыннікам, стала палітычным суб’ектам яна мае пэўную легітымнасць, яна прэтэндуе на тое, каб рэпрэзентаваць калі не большасць, то вялікую частку беларусаў і ўнутры краіны, і ў замежжы. І сваім самым інсаваннем яна дэлегітымізуе існы рэжым: яго легітымнасць даволі сумнеўная, асабліва на тле таго, як прайшлі апошнія «прэзідэнцкія выбары».

Чытайце далей: «Лукашенко сел в лужу на американском направлении»

«Мы показали электоральный суверенитет в деле. За эти годы нам удалось сформировать стандарт проведения выборов, который может служить международным эталоном», — аб’явіў Лукашэнка на цырымоніі самапрызначэння.

— Апазіцыя ў замежжы ў пэўным сэнсе ўплывае на палітыку Захаду адносна Беларусі. Глядзіце: за гэтыя годы Святлана Ціханоўская сустрэлася практычна з усімі кіраўнікамі краін Захаду, у той час як Лукашэнка такой магчымасці пазбаўлены, дый увогуле заходнія краіны не прызнаюць яго прэзідэнтам. Адсюль такая зацятая барацьба – барацьба на знішчэнне. Па меры абвастрэння сітуацыі ўнутры Беларусі гэтая барацьба з замежнай пазіцыяй будзе толькі ўзмацняцца.

Валерый Карбалевіч тэзісна прагаварыў некалькі заўваг пра саму працэдуру інаўгурацыі.

— Па-першае, за 30 гадоў яна змяніла свой сэнс. Цяпер гэта не толькі клятва «выбранага прэзідэнта» на вернасць Беларусі, беларускаму народу і Канстытуцыі, гэта адначасова клятва сілавікоў, сілавых структураў на вернасць Лукашэнку. Гэта пераварочвае ўсю ідэю інаўгурацыі дагары нагамі, — кажа палітычны аглядальнік.

Чытайце далей: Александр Фридман: Странно, что Лукашенко не предлагает американцам яйца

Валерый Карбалевіч дадае, што інаўгурацыйны выступ Лукашэнкі насіў агрэсіўны характар на адрас палітычных апанентаў, Захаду:

— І гэта лішні раз падкрэслівае ягоную няўпэўненасць, ягоную сумнеўную легітымнасць. Калі ўсё ў парадку – з даверам, з легітымнасцю, з велізарнай падтрымкай, як кажуць улады, то навошта так моцна даказваць сваю рацыю і нярацыю сваіх апанентаў? – задаецца рытарычным пытаннем Валерый Карбалевіч.

Але колькі б Лукашэнка ні выхваляўся «победой на выборах», асабліва перад так званым Палацам незалежнасці ў 2020 годзе, не відаць пераможнага бляску ў ягоных вачах. Хаця дурноты ў ягоных словах поўна:

— Лукашэнка яшчэ раз заявіў, што перамогу над пратэстамі ў 2020 годзе можна параўнаць з перамогай у Вялікай Айчыннай вайне 80 гадоў таму. Вы ўяўляеце сабе маштабы пратэстаў і наколькі Лукашэнка пачувае сябе чалавекам гісторыі, каб параўноўваць абсалютна непараўнальныя рэчы. Барацьбу, змаганне і перамогу чалавецтва над фашызмам і ён параўновае з сілавым утрыманнем сваёй асабістай улады пяць гадоў таму, — абурыўся Валерый Карбалевіч.