«Сцены ёсць — і дзякуй»: як маладую лекарку пакідаюць у вёсцы без умоў

Выпускніца медыцынскага ўніверсітэту Марыя Суравец па размеркаванні трапіла на пяцігадовую адпрацоўку ў Жыткавіцкі шпіталь. Адтуль яе накіравалі працаваць лекарам агульнай практыкі ў вёску Чырвонае. У вёсцы ёй надалі жыллё — двухпакаёвую кватэру. Газу там не было, як і гарачай вады, кватэра была страшна занядбаная, паўсюль — антысанітарыя. Галоўны ўрач на прэтэнзіі адказаў: «А што вы хацелі? Сцены ёсць — і на тым дзякуй!».

Дзяўчына пачала шукаць іншае жытло — як у Чырвоным, так і Жыткавічах, але марна. Яна паспрабавала атрымаць пераразмеркаванне, бо мае права: муж жыве і працуе ў Калінкавічах, мае ўласнае жытло. Але маладая спецыяліст атрымала адмову.

Дзяўчына пайшла на прыём да намесніка старшыні Гомельскага аблвыканкаму Дзмітрыя Алейнікава. Ён абурыўся ўмовамі жытла для маладых спецыялістаў, назваў іх «непрымальнымі» і паабяцаў разабрацца.

Афіцыйна: малады спецыяліст абавязаны адпрацаваць, у хаце паклеілі шпалеры

«Кропку ў справе» паставіла міністэрства аховы здароўя. «Міністэрства прааналізавала кадравую сітуацыю па лекарах агульнай практыкі ў Жыткавіцкім і Калінкавіцкім шпіталі, куды малады спецыяліст хацела пераразмеркавацца. Спецыяльная камісія вырашыла, што для недапушчальнасьці пагаршэння даступнасці медыцынскай дапамогі ў Жыткавіцкім шпіталі маладому спецыялісту трэба адпрацаваць паложаны час у амбулаторыі пасёлка», — да такой высновы прыйшло міністэрства.

«Гомельская праўда» напісала, што ў доме, дзе збіраліся пасяліць дзяўчыну, праведзены рамонт і паказала пакоі са свежымі шпалерамі. Наконт лічыльніку на газ газета напісала, што яго дадуць, калі малады спецыяліст падпіша дамову. Пра адсутнасць гарачай вады выданне прамаўчала.

Чытаць таксама: «Я просто хочу быть свободным человеком»: выпускница медвуза — о целевом направлении и «рабстве»

Гэта адзінкавы выпадак? — Што кажуць людзі

Каментатары ў TikTok у асноўным пашкадавалі маладую лекарку.

«На жаль, тут яшчэ не ўсё такое кепска. У мяне сяброўка адпрацоўвала ў Калінкавіцкім раёне, у вёсцы Вялікія Ацюкі. Ёй далі жыллё (дом), а ў гэтым доме няма нічога для жыцця. Нават банальнага туалета і ванны. Адсутнічала ацяпленне (была печка, з якой цякла вада), а ў дадатак да дома ішла гаспадарка з курэй і ката, за якімі яна павінна была даглядаць, і дзве табурэткі пасярэдзіне гасцінай — таксама «на адпрацоўку 5 гадоў».

«Зараз набягуць каментатары, якія скажуць, што гэта «нармальнае жыллё», і наогул, «яшчэ чаго захацелі, усё вам бясплатна падавай». А калі сур’ёзна, мая мама калісьці таксама адпрацоўвала размеркаванне (праўда, у горадзе), дык ёй наогул выдзелілі толькі ложка-месца ў інтэрнаце з забруджанай прыбіральняй. Але гэта яшчэ ў савецкі час было».

«Прафсаюз Мінздароўя, выканаўчая ўлада, шарыкі, сцягі, мясцовае СММ. Усё проста і зразумела: студэнта загналі ў прыгоннае права, адкрытае хамства, дапамагаем бежанцам, будуем прытулкі для сабак, а тут такое — у Год добраўпарадкавання нядрэнны рапарт для службовых асоб, год жа яшчэ не скончыўся».

«Некаторым аднагрупнікам маёй жонкі для жытла далі палаты ў інфекцыйным аддзяленні, у некаторых былі дамы паўразбураныя».

Чытаць таксама: Рабство по распределению: выпускники массово проигрывают суды государству — эксперт предупреждает о тревожной тенденции