Скінуліся — і атрымалі асфальт? Жыхары Гродзенскага раёна кажуць, што гэта працуе далёка не для ўсіх

Пад Гродна за адзін дзень заасфальтавалі амаль кіламетр дарогі паміж садаводчымі таварыствамі імя Карбышава і «Зорачка». Як высветлілася, дарогу зрабілі не толькі за бюджэтныя грошы — частку кошту аплацілі самі ўладальнікі ўчасткаў. Жыхары Гродзенскага раёна ў каментарыях пад гэтай навіной расказалі, што гадамі спрабуюць дамагчыся такога ж рамонту, але атрымліваюць толькі адмовы і фармальныя адказы чыноўнікаў.

Чытайце таксама: Жители деревни под Барановичами попросили у чиновников заасфальтировать дорогу. Те приехали и гениально решили проблему

Будаўніцтва фінансавалі сумесна дачнікі і мясцовыя ўлады

Паводле інфармацыі NewGrodno.by, раней да таварыстваў імя Карбышава і «Зорачка» вяла звычайная гравійная дарога. Улетку аўтамабілі ўздымалі густы пыл. Цяпер замест яе з’явіўся асфальт. Вядома, што будаўніцтва фінансавалі сумесна дачнікі і мясцовыя ўлады, аднак дакладныя суадносіны выдаткаў не называюцца.

У каментарыях знайшоўся адзін з удзельнікаў праекта. На пытанне, колькі давялося заплаціць, ён адказаў, што памер унёску залежаў ад плошчы ўчастка: «Мне на восем сотак выйшла нешта каля 350 рублёў».

Іншыя карыстальнікі палічылі такую суму цалкам прымальнай: «І гэта вельмі нават нядорага».

Сёння адзін клік ці падабайка могуць каштаваць занадта дорага. Гісторыя вашага браўзэра не павінна быць падставай для пераследу. BGlobal VPN. цалкам шыфруе ваш трафік. Заставайцеся ў бяспецы.

Спасылка на падключэнне BGlobal VPN – тут

Жыхары Гарадзенскага раёна адзначылі, што далёка не ўсім прапануюць падобныя ўмовы:

• «А нам у Паўднёвым, каб заасфальтаваць вуліцу, улады горада налічылі па 10 тысяч рублёў з дома…»
• «Мы таксама з Паўднёвага і абіваем парогі, вынік — фармальныя адпіскі».
• «Наша вуліца значна меншая за вашу — каля 300 метраў, але нават размовы няма пра асфальт».
• «У нас асфальту, відаць, ніколі не будзе».
• «На «Юнацтва-80» няхай звернуць увагу, там увогуле каравул».

Яшчэ больш каментарыяў пакінулі жыхары вёскі Капанькі. Паводле іх слоў, звароты наконт дарогі туды накіроўваюцца ўжо некалькі гадоў, аднак кожны раз чыноўнікі адказваюць, што інтэнсіўнасць руху занадта нізкая: «Вёска Капанькі на працягу некалькіх гадоў накіроўвае запыты, аднак атрымлівае толькі фармальныя адказы і адпіскі. Сцвярджаецца, што інтэнсіўнасць аўтамабільнага руху нізкая, але фактычна яна супастаўная з рухам на МКАД».

Чытайце таксама: «Где же тут “пополам”?»: брестчане отремонтировали улицу за свой счет, а власти назвали это «примером участия»

Якія прэтэнзіі да чыноўнікаў у жыхароў Гродзенскага раёна

Іншы мясцовы жыхар сцвярджае, што сустрэчы з прадстаўнікамі ўлады прызначаліся ў працоўны час, таму многія проста не маглі на іх трапіць.

Некаторыя каментатары выказалі здагадку, што спачатку жыхарам самім трэба быць гатовымі аплаціць частку кошту дарогі: «Напэўна, трэба пачаць з сябе і скінуцца на 50 працэнтаў. А далей весці дыялог з уладамі».

Але, як аказалася, і гэта не заўсёды дапамагае. Адзін з удзельнікаў абмеркавання расказаў, што нават унутры садаводчых таварыстваў не ўдаецца атрымаць згоду на фінансаванне: «Прыкол у тым, што тыя, хто не мае машыны, не хочуць скідвацца, але гучней за ўсіх галасуюць супраць».

Зрэшты, іншыя запярэчылі, што асфальт патрэбны далёка не толькі аўтамабілістам: «У нас дарогу хацелі і тыя, хто без машыны, таму што ў дачным аўтобусе пыл стаіць слупом, калі ён едзе па гравійцы. Дыхаць няма чым».

Гісторыя з новай дарогай пад Гродна паказала, што жыхары гатовыя ўдзельнічаць у фінансаванні добраўпарадкавання. Але каментарыі пад навіной кажуць і пра іншае: нават калі людзі згодныя скінуцца на асфальт, гэта зусім не азначае, што дарогу яны сапраўды атрымаюць. Многія жыхары Гродзенскага раёна сцвярджаюць, што гадамі атрымліваюць толькі фармальныя адказы і адмовы пад падставай «нізкай інтэнсіўнасці руху».

Чытайце таксама: Событие века: в переулке Гагарина в Бресте впервые за многие десятилетия положили асфальт