Студэнтаў каледжаў зноў прыцягнулі да фізічнай працы: у Капыльскім раёне навучэнцы добраўпарадкоўвалі аграгарадок

Вясновае добраўпарадкаванне з удзелам студэнтаў

У аграгарадку Мажа гэтай вясной прайшло некалькі маштабных экалагічных акцый, да якіх актыўна далучылі навучэнцаў Капыльскага дзяржаўнага каледжа. Студэнты дапамагалі ствараць новы сквер на вуліцы Зарэчча — там высадзілі бярозы, вязы і ясені.

Чытайце таксама: «Наверное, нолик забыли добавить». Жителя Пинского района оштрафовали за свалку мусора в лесу, а люди удивляются сумме

На гэтым іх удзел не скончыўся. Таксама навучэнцаў задзейнічалі ў добраўпарадкаванні бярозавай алеі на вуліцы Маладзёжнай, дзе пасля зімы неабходна было прыбраць сухія і паламаныя галіны, расчысціць тэрыторыю і навесці парадак. Акрамя таго, у аграгарадку ліквідавалі стыхійны сметнік.

Як адзначае раённая газета «Слава працы», пункт сапраўды стаў выглядаць больш дагледжаным. Аднак сама сітуацыя зноў выклікала пытанні пра тое, наколькі падобныя работы адпавядаюць навучальнаму працэсу і ці не становяцца студэнты зручнай працоўнай сілай для вырашэння мясцовых гаспадарчых задач.

Прыклад з Магілёва: замест аўдыторый — поле

Гісторыя ў Капыльскім раёне асабліва выразна ўспрымаецца пасля нядаўняга выпадку са студэнтамі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта тэхналогій, якіх адправілі на палявыя работы ў гаспадарку ААТ «Круглянская іскра».

Тады студэнты тэхналагічнага і механічнага факультэтаў замест лекцый і лабараторных заняткаў збіралі камяні на полі. Афіцыйна гэта падавалася як дапамога ў гаспадарцы, але фактычна гаворка ішла пра фізічную працу, якая мала звязаная з іх будучымі прафесіямі.

Агульная практыка па ўсёй краіне

І ў Магілёўскім, і ў Капыльскім раёне гісторыі падобныя па сутнасці: студэнтаў усё часцей прыцягваюць да фізічнай, гаспадарчай або добраўпарадкавальнай працы, якая не заўсёды мае прамое дачыненне да іх адукацыі.

Арганізацыя навучальнага працэсу ў Беларусі рэгулюецца Кодэксам Рэспублікі Беларусь аб адукацыі. Артыкул 83 прадугледжвае, што адукацыйны працэс павінен адпавядаць устаноўленым праграмам, быць якасным і бяспечным для навучэнцаў. Асобная ўвага надаецца стварэнню належных умоў не толькі падчас заняткаў, але і пры праходжанні практыкі або іншых арганізаваных мерапрыемстваў.

Менавіта таму асаблівую ўвагу прыцягваюць выпадкі, калі студэнтаў накіроўваюць на работы, якія складана непасрэдна звязаць з іх спецыяльнасцю. Напрыклад, збор камянёў у полі ў выпадку са студэнтамі тэхналагічнага і механічнага факультэтаў выглядае далёкім ад прафесійнай падрыхтоўкі будучых інжынераў або тэхнолагаў.

У такіх сітуацыях паўстае адразу некалькі пытанняў. Наколькі падобная дзейнасць адпавядае адукацыйным мэтам? Ці можна лічыць яе часткай навучальнага працэсу? І галоўнае — ці былі забяспечаныя ўсе неабходныя меры бяспекі, улічваючы фізічную нагрузку і магчымыя рызыкі нават пры, на першы погляд, нескладанай працы?

Падобныя ініцыятывы часта падаюцца як выхаванне сацыяльнай адказнасці, дапамога рэгіёну або ўдзел у грамадска-карысных акцыях. Аднак калі такія выпадкі становяцца рэгулярнымі, узнікае заканамернае пытанне — дзе праходзіць мяжа паміж выхаваўчай дзейнасцю і выкарыстаннем студэнтаў як даступнага працоўнага рэсурсу.

Чытайце таксама: Студэнтаў з Магілёва адправілі ў поле: збіраць камяні замест вучобы